شیخ رجبعلی خیاط به تاثیر چند ذکربرای غلبه کردن بر نفس تاکید داشت:

۱- مداومت بر ذکر « لا حَولَ و لا قوّة الا باللهِ العَلیِ العَظیم »

۲- ذکر « یا دائم  یا قائم »

۳- برای سرکوبی نفس های سرکش صبح و شب سیزده بار یا یکصد بار گفتن ذکر

« اللهم لکَ الحمدُ و إلیْکَ الْمشتکی وَ أنتَ المُستعان »

غلبه بر وسوسه شيطان هنگام ديدن نامحرم

دكتر فرزام نقل می‌كند: جناب شيخ رجبعلی ذكر

« يا خيرَ حَبيبٍ وَ مَحبوبٍ صَلّ عَلی مُحمدٍ وَ آِلِه »

 را بعد از ديدن نا محرم بسيار مؤثر و كارساز می‌دانستند و بارها اين ذكر را به بنده سفارش و توصيه فرمودند تا از وسوسه شيطان در امان باشم، می‌گفتند:

« چشمت به نامحرم می‌افتد، اگر خوشت نيايد كه مريضی! اما اگر خوشت آمد، فوراً چشمت را ببند و سرت را پايين بينداز و بگو: يا خير حبيب...؛ یعنی: خدايا من تو را می‌خواهم، اين‌ها چيه، اين‌ها دوست داشتنی نيستند، هر چه كه نپايد دلبستگی نشاید... »

منبع : http://www.aviny.com/Library/ahlebeyt/index6.aspx

زیارت نامه فارسی امام موسی کاظم(ع)

زندگی نامه امام موسی کاظم(ع)

امام كاظم(عليه‌السلام) قهرمان صبر  و استقامت در بند زندان

چهل داستان و چهل حديث از امام موسى كاظم عليه السلام

زندگانی تفصیلی حضرت امام موسى بن جعفر(ع)

فضايل و ويژگي هاي حضرت زينب سلام الله عليها    

مناظره حضرت زینب (س) با ابن زیاد   

زندگی نامه حضرت زینب(س)     

عقیله بنی هاشم

زینب علیها السلام در سجاده‌ی بندگی

رمز موفقیت هر انسان وارسته عبادت و بندگی حضرت حق است، چراكه فلسفه آفرینش انسان جز این نیست. البته عبادت معنایی عام دارد و فقط به نماز و روزه محدود نمی‌گردد. راغب اصفهانی در مفردات خود می‌گوید: "عبودیت و بندگی به معنای اظهار ذلت و خضوع است." یعنی عبادت معنای كامل تری دارد كه آن نهایت خضوع و اظهار بندگی می‌باشد.

فاطمه دختر امام حسین (علیه السلام) درباره شب عاشورای حضرت زینب (علیها السلام) می‌گوید:

"عمه‌ام زینب در شب عاشورا در جایگاه عبادت خود ایستاده بود و به درگاه خدای تعالی استغاثه می‌كرد و در آن شب چشم هیچیك از ما به خواب نرفت و صدای ناله ما قطع نشد."

عبادت به معنای عام نیز درتمامی رفتار و كردار حضرت زینب (علیها السلام) دیده شد. بر مشكلات و مصیبتهایی كه بر او وارد شد صبركرد تا آنجا كه صبر هم از صبرش به ستوه آمد و همه اینها برای او عبادت محسوب می‌شد.

چه عبادتی بالاتر از اهدای دو فرزند دلبند در راه اعتلای قرآن و عترت و در سوگ شش برادر همانند امام حسین و حضرت عباس (علیهما السلام) نشستن؟

چه عبادتی برتر از سركردن چادر اسیری كه ده‌ها امتحان الهی در آن واقع شد و او همه را به خوبی سپری كرد؟

و بالاخره چه عبادتی بهتر از دنبال كردن قیام برادر و خواندن خطبه‌های آتشین در مسیر كوفه و شام وبیدار كردن مردم نادانی كه فریب تبلیغات مسموم دستگاه یزید را خورده بودند و حسین بن علی (علیه السلام) را به عنوان یك فرد خارجی و بیگانه از اسلام به شهادت رساندند!

خطبه‌های او موجی در كوفه و دمشق بوجود آورد كه حتی پایه‌های حكومت یزید را متزلل ساخت تا آنجا كه معاویه دوم پسر یزید حاضر نشد به جای پدر بنشیند و پس از اندكی با رسوا كردن دودمان ستم پیشه بنی امیه ازحكومت كناره گرفت.

او در خطبه خویش یزید را به بیم می‌داد و می‌فرمود:

"در همه حال آزاد هستی به هر گونه‌ای كه می‌خواهی عمل كن و هرچه مكر داری به كار بر و همه طاقت خود را در راه شیطان استفاده كن ولی به خدا سوگند تو هرگز نخواهی توانست اسم و رسم ما را محو و نابود كنی."

آری، بالاترین عبادت زینب (علیها السلام) وعظ و اندرز او بود كه با آن رسالت پیامبران الهی و ائمه طاهرین (علیهم السلام) را دنبال نمود.

برگرفته از:

حضرت زینب (علیها السلام) (سیرة عملی اهل بیت ـ علیهما السلام)"، سید کاظم ارفع

مقدمه

سیزدهم جمادی‏الثانی، یادآور روزی غم‏انگیز است؛ روزی که در آن مادری فداکار و بانویی با عظمت از تبار دلاوران، به سوی معبود پر کشید. ام البنین، مادر پسرانِ علی علیه‏السلام ، بعد از عمری تلاش، شکیبایی و استقامتْ با اهدای چهار فرزند رشید به پیش‏گاه مولایش، حسین بن علی علیه‏السلام ، با دلی مالامال از محبت و عشق، راهی دیار دوست شد و در بقیع، آرام‏گاهِ خوبان، در جوار دیگر فرزند زهرا علیهاالسلام برای همیشه رحل اقامت افکند.

بقیه زندگی نامه در ادامه مطلب

امام حسن عسكرى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام حسن عسكرى(عليه السلام)

برای دیدن بقیه زندگی نامه به ادامه مطلب بروید

امام مهدى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام مهدى(عليه السلام)

امام حسن عسكرى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام حسن عسكرى(عليه السلام)

امام على النّقى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام علىالنّقى(عليه السلام)

امام محمّد تقى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام جواد(عليه السلام)

امام رضا(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام رضا(عليه السلام)

امام موسى كاظم(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام موسى كاظم(عليه السلام)

امام جعفر صادق(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام جعفر صادق(عليه السلام)

امام محمّد باقر(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام محمّد باقر(عليه السلام)

امام حسين(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى سالار شهيدان(عليه السلام)

امام سجّاد(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام زين العابدين(عليه السلام)

امام حسن مجتبى(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى امام حسن مجتبى(عليه السلام)

اميرالمؤمنين على(عليه السلام)

پرتوى از سيره و سيماى اميرالمؤمنين على(عليه السلام)

فاطمه زهراء(عليها السلام)

پرتوى از سيره و سيماى فاطمه زهرا(عليها السلام)

رسول اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)

پرتوى از سيره و سيماى محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)

حضرت محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)، فرزند عبداللّه بن عبدالمطّلب بن هاشم بن عبدمناف، در مكّه به دنيا آمد.
پيش از ولادت، پدرش عبداللّه درگذشته بود.
محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) شش سال داشت كه مادرش آمنه را نيز از دست داد.
او تا هشت سالگى زير سرپرستى جدّش عبدالمطّلب بود و پس از مرگ جدّش در خانه عمويش ابوطالب سُكنا گزيد.
رفتار و كردار او در خانه ابوطالب، نظر همگان را به سوى خود جلب كرد و ديرى نگذشت كه مهرش در دلها جاى گرفت.
او برخلافِ كودكانِ همسالش كه موهايى ژوليده و چشمانى آلوده داشتند، مانند بزرگسالان موهايش را مرتّب مىكرد و سر و صورتِ خود را تميز نگه مىداشت.
او به چيزهاى خوراكى هرگز حريص نبود، كودكان همسالش، چنان كه رسم اطفال است، با دستپاچگى و شتابزدگى غذا مىخوردند و گاهى لقمه از دست يكديگر مىربودند، ولى او به غذاى اندك اكتفا و از حرص ورزى در غذا خوددارى مىكرد.
در همه احوال، متانت بيش از حدِّ سنّ و سالِ خويش از خود نشان مىداد.
بعضى روزها همين كه از خواب برمىخاست، به سر چاه زمزم مىرفت و از آب آن جرعهاى چند مىنوشيد و چون به وقت چاشت به صرف غذا دعوتش مىنمودند، مىگفت: احساس گرسنگى نمىكنم.
او نه در كودكى و نه در بزرگسالى، هيچ گاه از گرسنگى و تشنگى سخن به زبان نمىآورد.

مقدمه :

امام علي ‌بن موسي‌الرضا عليه‌السلام هشتمين امام شيعيان از سلاله پاك رسول خدا و هشتمين جانشين پيامبر مكرم اسلام مي‌باشند.

ايشان در سن 35 سالگي عهده‌دار مسئوليت امامت ورهبري شيعيان گرديدند و حيات ايشان مقارن بود با خلافت خلفاي عباسي كه سختي‌ها و رنج بسياري رابر امام رواداشتند و سر انجام مامون عباسی ايشان رادرسن 55 سالگی به شهادت رساند.دراين نوشته به طور خلاصه, بعضی ازابعاد زندگانی آن حضرت را بررسی می نماييم.